İnsanın hâlâ eksik bir insan olduğunu hatırlatanlar dışında hiçbir şeye bu kadar tutkuyla bağlanmadı.

Geçenlerde gazetede bu konuyla ilgili yazdığım yazıdan sonra mail atmış okurlar; diyorlar ki, ‘İndir elini sayın yazar, akıllı ol, onlar sadece masum taş atan çocuklar değil, bu çocukları beslersek yarın kalkıp dağa çıkar, öbür gün de gelir bizi vurur.” Yahu ne kadar acayip bir durumdur bu; bu çocukları bu yaşta hapiste tuttuğun zaman esas o kurduğun senaryo olacaktır. Bu, ufacık bir mantık hesabı yapılarak varılan bir sonuç.

Sahiden anlaşılmıyor mu, yoksa kimse anlamak istemiyor mu?